در هر نفسی دو نعمت موجود است.انگه که دم فرو می رود و آنگه که بر می آید تا از این رفتن و بر آمدن شمع حیات فروزان ماند.پس خداوند را ،در آنهنگام که در رنج هستی، سپاس گذار؛ وچون از رنج جستی همچنان شکر گوی.

                                                                                                           

                                                                                 گوته

 

  
نویسنده : مریم ; ساعت ٩:٥۳ ‎ب.ظ روز شنبه ٤ شهریور ،۱۳۸٥
تگ ها :