مرا عمری به دنبالت کشاندی

سر انجامم به خاکستر نشاندی

ربودی دفتر دل را و افسوس

که سطری هم از اين دفتر نخواندی

گرفتم عاقبت دل بر منت سوخت

پس از مرگم سرشکی هم فشاندی

گذشت از من ولی آخر نگفتی

که بعد از من به اميد که ماندی؟

  
نویسنده : مریم ; ساعت ٢:٤۸ ‎ب.ظ روز شنبه ٩ مهر ،۱۳۸٤
تگ ها :