چون سبوی تشنه...



                    از تهی سرشار،

                    جویبار لحظه‌ها جاریست.

                    چون سبوی تشنه کاندر خواب بیند آب، واندر آب بیند سنگ،

                    دوستان و دشمنان را می‌شناسم من.

                    زندگی را دوست می‌دارم؛

                    مرگ را دشمن.

                    وای، اما – با که باید گفت این؟ - من دوستی دارم

                    که به دشمن خواهم از او التجا بردن.

                   جویبار لحظه‌ها جاری.

                                                                                                                  (اخوان)

  
نویسنده : مریم ; ساعت ۱٢:۳٥ ‎ب.ظ روز جمعه ٤ شهریور ،۱۳٩٠
تگ ها : سبوی تشنه