تا شقايق هست زندگی بايد کرد

در دل من چيزی است مثل يک بيشه نور مثل خواب دم صبح

وچنان بی تابم که دلم می خواهد

بدوم تا ته دشت   بروم تا سر کوه

دورها آوايی است که مرا می خواند.

  
نویسنده : مریم ; ساعت ٩:٢٢ ‎ق.ظ روز شنبه ۱٩ شهریور ،۱۳۸٤
تگ ها :